اشعاراسد زارعی مرودشت جاری تر از رود کر

دست دادم ، مرگ بی انصاف دستش را کشیدشرم بر تو زندگی ، مرگم مرا قابل ندیدجان رنجور و رمیده در قفس آشفته استکاش در وا می شد و این مرغ وحشی می پریدزمهریر بی کسی و لرزش دستان تنگزندگانی پیله ی تاری به دور ما تنید زندگی گاهی چنان بی رحم می گردد که کوه کوه بی احساس می لرزد سراپا مثل بیدزیر بار عشوه های زندگی پشتم شکستکاش گاهی زندگی هم ناز ما را می کشیدشعر اسد زارعی مرودشتی + نوشته شده در ساعت 12 توسط شعر مرودشت . انجمن شاعران ایران  |  بخوانید...

توای مغرور xa0بی باور که دایم مست عصیانی . xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 کمی با ما xa0مدارا کن، به پا س عهد وپیمانی . xa0 نگاه ساکت وسردت مثالxa0 شعله سوزانست. xa0 xa0 xa0 xa0xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 مدارا کنxa0 که جان سوزی نباشد رسم انسانی . xa0 همانxa0 تیر نگاهت کشتxa0 ما را نازنین من . xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 کشیدی خنجر غمزهxa0 که جان از مرده بستانی ؟ xa0 چرا سردی دلتنگی ؟مجال زندگی تنگ است . xa0 xa0 xa0xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 تامل کن ، که درغفلت عذاب است وپشیمانی. xa0 xa0به د...