تکیه کن دیوار قلبم تکیه گاهی محکم است

تکیه'>تکیه کن بر شانه هایم ، تکیه گاه محکمی ستما بنای دوستی را بر صداقت چیده ایمحضرت والا ، به اخلاص سیاوش شک نکنما که از شک تا یقین را شعله ور پوییده ایمعاشقی لولی وشیم و با وجود زخمهازندگی را پا به پای شعله ها رقصیده ایمدل به شوق نو شدن مستانه خاکستر شدستما به یُمن عاشقانه سوختن پاییده ایمگرچه ما هم آدمیزادیم اما ، آدمیمکی خلاف رای تو زین باغ سیبی چیده ایمما به عشق همنشینی با گل زیبا پرستمومنانه خار نفرت بار را بخشیده ایمپرتو چشم تو و اشک زلال چشم منبعد هر دیدار تو رنگین کمان ها دیده ایمجان به لطف نوشداروی نگاهت روشن استورنه ما با هر غروبی شوکران نوشیده ایم.شعر اسد زارعی مرودشتی

اشعاراسد زارعی مرودشت جاری تر از رود کر ...