اشعاراسد زارعی مرودشت جاری تر از رود کر

الهی دلی ده که عاشق شومنشانی به دل تا شقایق شومسری ده که گر سر شود شرط عشقنبازم من آن شرط ولایق شومچنان مست خود کن که بی چشم وگوشتوانا به درک حقایق شومقراردل بی قرارم تو باشکه عاشق ترین خلایق شومبنوشان مرا جامی از معرفتکه بر هرچه غیر از تو فایق شوم .( شعر اسد زارعی مرودشت) + نوشته شده در ساعت 21 توسط شعر مرودشت . انجمن شاعران ایران  |  بخوانید...

تا یاد توام تلخی تنهایی نیست  چون یاد منی وحشت فردایی نیست تاریک شود جز تو اگر بیند چشم پابند به تو هرزه و هرجایی نیست شعر اسد زارعی مرودشتی Let's block ads! بخوانید...

نوروز به بوی عشق عطر آگین استازجلوه ی آن دشت ودمن تزیین استتا روشنی ماه بلنداز مهر استسبزی بهار هم از این آیبن است شعر اسد زارعی مرودشتی...

ماه من ! روشنی ماه منیر؛ سخت مدیون شب تاریک است؛ از سیاهی سخن شب زده دلگیر نشو! فارغ از حسرت دیروز وغم فردا باش؛ تا که امروز تو ، مات و متلاطمنشود! زندگی فرصت بی تکرار است اگر عاشق...

آنکه به جان من جلا داد ,تویی آنکه به سوی تو جلا کرد, منم آنکه مرا زخود رها کرد تویی آنکه دل از غیر تو وا کرد منم آنکه به من روی نکو داد تویی آنکه ز روی تو حیا کرد منم آنکه مرا حس وهنر داد ،تویی آنکه تو را غرق دعا کرد، منم . . . آنکه به جانم عشق افروخت تویی آنکه به عشق تو همه سوخت منم شعر اسد زارعی...

الهی دلی ده که عاشق شوم نشانی به دل تا شقایق شوم سری ده که گر سر شود شرط عشق نبازم من آن شرط ولایق شوم چنان مست خود کن که بی چشم وگوش توانا به درک حقایق شوم همان مست هشیار یکتا پرست که ...

آنکه به جان من جلا داد ,تویی آنکه به سوی تو جلا کرد, منم آنکه مرا زخود رها کرد تویی آنکه دل از غیر تو وا کرد منم آنکه به من روی نکو داد تویی آنکه ز روی تو حیا کرد منم آنکه مرا حس وهنر داد ،تویی آنکه تو را غرق دعا کرد، منم . . . آنکه به جانم عشق افروخت تویی آنکه به عشق تو همه سوخت منم اسد زارعی ...

این سرو نکو قامت سر سبز روان سر داده که سر خم نکند پیش خسان عمریست که سر به آسمان ساییدست کی چون علف هرز بخشکد زخزان! رباعی اسد زارعی مرودشتی...

بی شرم لبم روی لبانی لغزید دریای دل عشق به شدت لرزید از ساحل چشمان ترش دور شوید یا منتظر موج مهیبی باشید اسد زارعی ...

من ساده به خیالم که تو یکرنگی ، حیف! یار بی حاشیه و عاشق دلتنگی ، حیف! ساده بودم همه با ساز تو می رقصیدم به خیالم که تو هم ساز و هم آهنگی، حیف! همه جا سنگ تو را بر سپر سینه زدم به گمانی که تو همسنگر و هم سنگی ، حیف! غافل از "او" شده بودم به تو می نازیدم غافل از این که ستم پیشه و الدنگی ، حیف! غرق رویای تو بودم، تنم از تیری سوخت چشم وا کردم ودیدم ، که چه دل سنگی ، حیف! نظم نبضت سند محکم گفتار من است تو نه بال و پر پرواز ، که ارژنگی ، حیف! اسد زارعی مرودشتی...

توای مغرور بی باور که دایم مست عصیانی . کمی با ما مدارا کن، به پا س عهد وپیمانی . نگاه ساکت وسردت مثال شعله سوزانست. مدارا کن که جان سوزی نباشد رسم انسانی . همان تیر نگاهت کشت ما را نازنین من . کشیدی خنجر غمزه که جان از مرده بستانی ؟ چرا سردی دلتنگی ؟مجال زندگی تنگ است . تامل کن ، که درغفلت عذاب است وپشیمانی. به دنیا دل نبند وتکیه بر آمال کمتر کن. بنا گردیده عمر ما ز خشت سست ویرانی . نباشد هیچ تضمینی که فردا هم مرا بینی . که ما چون شمع در بادیم وای...

سینه را آینه کن با نفس پاک و زلال تا نفس هست بشوی از دل و از دیده ضلال هم بیاموز نه افراط ، نه تفریط ، نه آه راه کوتاه رهایی دل از قید وبال ماه خوبان بشوی چون گذری از من خویش بگذر همچو خیال از سپر سخت محال وه چه زیباست تبانی گل و شبنم صبح ! جلوه ی ناب هم آوایی ایمان وخیال قطره ای اشک ، کمی دغدغه ، قدری احساس زندگی زنده به عشق است و غم سبز وصال اسد زارعی مرودشتی ...